Wolny handel z Koreą

symbolique de la poignée de mains sur fond de Drapeau européen

Mija dokładnie 5 lat od wejścia w życie umowy o wolnym handlu między UE a Republiką Korei. Od 2011 r. eksport z Unii do azjatyckiego partnera wzrósł o 55 proc, zaś europejskie przedsiębiorstwa zaoszczędziły 2,8 mld euro na obniżonych lub zlikwidowanych opłatach celnych. Wymiana handlowa UE-Korea Południowa w 2015 r. osiągnął rekordowy poziom ponad 90 mld euro.

Dane te zostały zaczerpnięte z opublikowanego dziś sprawozdania Komisji Europejskiej wydanego z okazji 5. rocznicy podpisania umowy o wolnym handlu między UE a Koreą, dzięki której wartość wymiany handlowej między tymi dwoma krajami znacząco wzrosła.

Komisarz UE ds. Handlu, Cecilia Malmström, powiedziała: – Liczby mówią same za siebie. Korzyści z zawartej przez nas z Koreą umowy powinny przekonać nieprzekonanych, że Europa czerpie z wolnego handlu pełnymi garściami. ‎‎‎‎‎‎Kiedy naszym przedsiębiorstwom łatwiej jest eksportować towary lub gdy pieniądze zaoszczędzone dzięki zwolnieniom z opłat celnych mogą zostać powtórnie zainwestowane w rozwój przedsiębiorstw, pobudza to rozwój Europy. Chroni to i tworzy miejsca pracy. Ta rocznica daje nam wiele powodów, by zakasać rękawy i doprowadzić do zwieńczenia wszystkich innych obecnie negocjowanych umów handlowych.

Dziś Korea Południowa należy do dziesięciu najważniejszych rynków eksportowych UE. Oprócz towarów bardziej tradycyjnych, jak maszyny, sprzęt transportowy bądź produkty chemiczne, umowa ta otworzyła nowe możliwości eksportu dla wielu małych przedsiębiorstw europejskich, w sektorach tak różnorodnych, jak żywność i napoje, ceramika, opakowania, sprzęt sportowy i technologia introligatorska (konkretne przykłady możesz zobaczyć na naszej stronie internetowej dotyczącej korzyści wynikających z handlu). Poprzedni deficyt handlowy przeistoczył się w nadwyżkę handlową.

Eksport produktów UE, które wcześniej obarczone były niezwykle wysokimi stawkami celnymi – jak na przykład w przypadku produktów rolnych – dzięki obniżonym opłatom celnym stał się tańszy; jego wartość wzrosła o ponad 70 proc. Sytuacja w innych sektorach poprawiła się jeszcze bardziej zauważalnie. Na przykład sprzedaż do Korei produkowanych w UE samochodów w ciągu ostatnich pięciu lat wzrosła trzykrotnie. Ponadto przedsiębiorstwom UE udało się dodać 11 proc. do wartości usług świadczonych w Korei Południowej i rozszerzyć inwestycje dwustronne o 35 proc.

Obawy zainteresowanych podmiotów europejskich, które wyraziły one przed zatwierdzeniem umowy, nie znalazły odzwierciedlenia w rzeczywistości. Niemniej jednak Komisja Europejska w dalszym ciągu monitoruje sytuację w odniesieniu do potencjalnie wrażliwych sektorów (takich jak tekstylia, samochody i produkty elektroniczne) oraz – wraz ze społeczeństwem obywatelskim – nieustannie przygląda się wpływowi handlu na zrównoważony rozwój. W związku z tym UE i Korea współpracują także w zakresie ochrony środowiska i praw pracowniczych.

Umowa ta pozwala także władzom UE na dalszą poprawę warunków handlowych dla europejskich przedsiębiorstw – poprzez podnoszenie potencjalnych problemów w ramach obrad kilku utworzonych komitetów wykonawczych. Komisja i Korea Południowa wspólnie postanowiły, że zbadają możliwości wprowadzenia zmian do istniejącej umowy, dzięki czemu jeszcze lepiej mogłaby ona odpowiadać na oczekiwania zainteresowanych podmiotów europejskich, jak choćby po to, aby umożliwić europejskim przedsiębiorstwom eksport towarów za pośrednictwem ich węzłów logistycznych w Azji, zarazem czerpiąc korzyści z umowy o wolnym handlu.

Niestety ponad 35 proc. europejskich przedsiębiorstw eksportujących towary do Korei nie korzysta z przysługujących im obniżonych opłat celnych i innych udogodnień. Pokazuje to, że państwa członkowskie UE mają do odegrania ważną rolę – muszą one szerzyć wiedzę o korzyściach z obowiązujących umów podpisanych przez UE.

Przebieg procedury

Korea Południowa zajmuje dziewiąte miejsce wśród rynków eksportowych Unii i jest jej ważnym partnerem w odniesieniu do globalnych łańcuchów wartości. Umowa z Koreą obowiązuje od lipca 2011 r. i jest pierwszą kompleksową umową zawartą przez UE z partnerem azjatyckim, a zarazem dotychczas najbardziej ambitną umową handlową przez nią wdrożoną.

Wprowadziła ono ważne zmiany, jak choćby zniesienie przez obie strony ceł przywozowych nałożonych na znaczną większość produktów będących przedmiotem handlu między tymi dwoma partnerami, jak również zmniejszenie hamujących handel barier administracyjnych, a także wzajemną otwartość w odniesieniu do świadczenia usług, zamówień publicznych i inwestycji. W umowie tej zawarto również gwarancje w odniesieniu do polityki konkurencji, przejrzystości systemów regulacyjnych oraz ochrony praw własności intelektualnej.

Odkąd weszła ona w życie, UE wynegocjowała szereg obowiązujących już umów, w tym z Kolumbią i Peru oraz krajami Ameryki Środkowej oraz z Ukrainą. Zawarto również porozumienia z Gruzją i Republiką Mołdawii – są to dwie kompleksowe umowy stanowiące część większych układów stowarzyszeniowych. Zostały one ratyfikowane przez wszystkie państwa członkowskie UE i wejdą dziś w życie.

UE będzie także korzystać z innych, niezatwierdzonych jeszcze umów, w tym kompleksowej umowy handlowej z Kanadą, a także umów z Singapurem i Wietnamem.

W nowej, przedstawionej jesienią 2015 r. strategii polityki handlowej UE – „Handel z korzyścią dla wszystkich” – zawarto plany zawarcia kolejnych umów handlowych ze strategicznymi partnerami UE oraz wspierania dalszego rozwoju gospodarczego w Europie.